تبليغاتX
سرزمین شعر
شعر و شاعری
 مستانه شو

 

امروزاگرازعشق خود دیوانه ام کردی مرو

از مستی ام مستانه شو زین باده هم پیمانه شو

جانان من بامن بمان وان نغمه در گوشم بخوان

دیوانه ام کردی توهم همچون منی دیوانه شو

سرخوش شدم از بوی تو از تیرک ابروی تو

ان طره ی گیسوی تو.من شمع و تو پروانه شو

من از شرابت سرخوشم با چشم مستت دلخوشم

عشقت به هرجا میکشم با من بیا هم خانه شو

عشقت به دل مهرت به جان یاد تو درروح وروان

ای راحت جانم بمان معشوقه ای جانانه شو

صد بار گفتم با دلم بند از اسارت پاره کن

عاشق نشو عاشق نشوبا واژه اش بیگانه شو

قلبم شکستی از جفا با من چه کردی بی وفا

درجای دیگرخانه کن بی وقفه صاحب خانه شو

|+| نوشته شده توسط آرزو در شنبه پانزدهم بهمن 1384  |
 نگار تو

در این زمان که برادر کمر به قتل تو دارد

چه جای شکوه ودردست که دوست یادتوباشد

فریب ورنگ وریا بود انچه از تو شنیدم

خدا کند که بمیرد هرانکه یار تو باشد

بهاربود جوانی که درغمت به سر امد

خزان شود دل انکس که نوبهار تو باشد

هزار بادیه گشتم چه بحرها که گذشتم

چه چشم ها که بدیدم در انتظار تو باشد

شب فراق تو چندیست دولتش ندمیدست

به دیده ام نظری کن که بیقرار تو باشد

دلم به جزرخ ماهت نظربه غیرندارد

به دیده مرحمتی کن که خواستار تو باشد

از ان زمان که تو رفتی به هیچ دل نسپردم

بیا که این دل غمگین فقط نگار تو باشد

                                       

                                                                               

|+| نوشته شده توسط آرزو در دوشنبه بیست و یکم آذر 1384  |
 

در دل من چيزيست

                        

  مثل يك بيشه نور مثل خواب دم صبح

 

   و چنان بيتابم كه دلم ميخواهد

 

    بدوم تا ته دشت  بروم تا سر كوه

 

     دورها اوايي ست كه مرا ميخواند ...

|+| نوشته شده توسط آرزو در پنجشنبه نوزدهم آبان 1384  |
 

در اين دنيا 

          که مردانش عصااز کور میدزدند

من خوش باور نادان

                                 محبت جستجوکردم

                                                           سهراب

|+| نوشته شده توسط آرزو در سه شنبه بیست و دوم شهریور 1384  |
 

         سال شمار اثار سهراب  

 

   15 مهر 1307 تولد در کاشان

 

   مهر 1330 انتشار اولین مجموعه اشعار با عنوان((مرگ رنگ))

 

   خرداد 1332 پایان رساندن دوره نقاشی دانشکده هنر

 

   خرداد 1332 انتشاردومین مجموعه اشعاربا عنوان((زندگی خوابها))

 

   اردیبهشت 1340 انتشار مجموعه جدیدی از اشعار با عنوان(( اوار افتاب))

 

   مهر 1340 انتشار مجموعه دیگری از اشعار خود با عنوان(( شرق اندوه))

  

    ابان 1344 انتشار شعر بلند(( صدای پای اب)) در فصلنامه ارش

 

   ابان 1345 انتشار شعر بلند (( مسافر)) در فصلنامه ارش

 

   خرداد 1356 انتشار (( هشت کتاب)) 

 

   1 اردیبهشت 1359 مرگ در بیمارستان پارس تهران

 

   دفن روز بعد در صحن امامزاده سلطان علی در قریه مشهد اردهال کاشان

 

 دوستان ... میدونم که فصل مدرسه ها تموم شده ولی میتونین علاوه بر افزایش اطلاعات عمومی از این سال شمار

 

 در تحقیقات ادبی مدرسه هم استفاده کنین ... من که خیلی استفاده کردم

 

  من نمیدانم که چرا میگویند : اسب حیوان نجیبی است کبوتر زیباست

 

  و چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست

 

 گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد    .......... چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید

|+| نوشته شده توسط آرزو در شنبه چهارم تیر 1384  |
  قطعه ای از سهراب

 

        دروگران پگاه 

 

   پنجره را به پهنای جهان میگشایم

 

  جاده تهی است. درخت گرانبارشب است

 

 ساقه نمیلرزد اب ازرفتن خسته است .تو نیستی نوسان نیست

 

 تو نیستی و تپیدن گردابی است

 

 تو نیستی وغریو رودها گویا نیست و دره ها نا خواناست

 

 میایی .شب از چهره ها بر میخیزد راز از هستی می پرد

 

 میروی.چمن تاریک میشود جوشش چشمه می شکند

 

 چشمانت را میبندی.ابهام به علف می پیچد

 

 سیمای تو می ورزد.وایینه نفس میکشد

 

 جاده تهی است.تو باز نخواهی گشت و چشمم به راه تو نیست

 

پگاه دروگران از جاده ی روبروسر میرسند.

 

 رسیدگی خوشه هایم را به رویا دیده اند

|+| نوشته شده توسط آرزو در شنبه چهارم تیر 1384  |
  وداع
 

قطعه شعری از فروغ فرخزاد

وداع

میروم خسته و افسرده و زار                    سوی منزلگه ویرانه خویش 

به خدا میبرم از شهر شما                       دل شوریده و دیوانه خویش

میبرم تا که در ان نقطه دور                      شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه عشق               زین همه خواهش بی جا و تباه

میبرم تا ز تو دورش سازم                         زتو ای جلوه ی امید محال

میبرم زنده به گورش سازم                        تا از این پس نکند یاد وصال

ناله میلرزد میرقصد اشک                          اه بگذار که بگریزم من 

از تو ای چشمه ی جوشان وفا                   شاید ان به که بپرهیزم من   

به خدا غنچه ی شادی بودم                       دست عشق امد و از شاخم چید

شعله ی اه شدم صد افسوس                   که لبم باز بر ان لب نرسید

عاقبت بند سفر پایم بست                         میروم خنده به لب خونین دل

میروم از دل من دست بدار                         ای امید عبس بی حاصل  

|+| نوشته شده توسط آرزو در پنجشنبه بیست و ششم خرداد 1384  |
 
 
بالا